| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
achtergrond
BOHUSLAV
MARTINU M
i r a n d o l i n a (1954)
komische opera in 3 akten
naar: La locandiera van Carlo Goldoni
(Venetië
1751)
Op het terras voor een herberg
ruziën een aan lagerwal geraakte markies en een zogenaamde
hertog om de gunsten van de jonge waardin Mirandolina.
De potsierlijke strijd wordt nog verhevigd door het onaangename
gedrag van een agressieve en verstokte vrouwenhater, maar
wel een edelman van hoog aanzien. Deze beklaagt zich over
de slechte bediening en is onbeschoft tegen de gastvrouw.
Met geraffineerde verleidingskunsten zet Mirandolina de aanval
in om zich op hem te wreken, compleet met overdreven goede
zorgen, het lekkerste eten, tranen en tot slot de obligatoire
flauwte! Als de edelman vervolgens als een blok voor haar
charmes valt, moet ze al het mogelijke doen, om zich de bullebak
van het lijf te houden, daarbij geholpen door haar trouwe
kelner en beschermer Fabrizio, die het hele gedoe bezorgd
heeft gadegeslagen.
Tot ze zich realiseert bij wie ze haar geluk uiteindelijk
kan vinden...
Bohuslav
Martinu (1890-1957)
 Voor
hun terugkeer naar Europa, kozen Martinu en zijn vrouw de
franse Rivièra als verblijfplaats om tot rust te komen,
na een hectisch bestaan in de VS. Het klimaat en het heldere
mediterrane licht deden hem kennelijk goed en dat is zeker
van invloed geweest op zijn idee om Goldoni’s toneelstuk
‘La locandiera’ als libretto te kiezen voor een
komische opera, waarvan hij zei, dat het ‘lichtvoetig,
ongecompliceerd en vrolijk van begin tot eind’ zou worden.
Ook zijn fascinatie voor het Italiaans, nadat hij lang geleden
in Florence het bewuste toneelstuk had gezien, moet van invloed
zijn geweest. Een reisje naar Italië bracht hem opnieuw
in contact met de ‘klank’ van de taal en dus begon
hij Goldoni’s tekst - zo integraal mogelijk- als libretto
te verwerken. Volgens het dagboek van zijn vrouw Charlotte
-waarin ze de werkprocessen nauwkeurig bijhield- deed hij
zes maanden over de partituur, die hij in juli 1954 voltooide.
Zijn laatste opera kreeg de naam Mirandolina pas ten tijde
van de wereldpremière in Praag, in 1959, enkele maanden
voor hij in Zwitserland overleed.
flyer
van de voorstelling |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
^
boven
|
|
| |
|
|
| |
speellijst
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
^
boven |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
©  |
| |
|
|
