Productie oktober t/m december 2011
Giacchino Rossini
La pietra del paragone (De toetssteen)
Komische opera in twee bedrijven
Nederlandse première
Muzikale leiding Ivo Meinen
Regie Laurence Dale
Achtergrond
Een briljante opera waarin humor en romantiek samenkomen. Dat stond Rossini voor ogen toen hij werkte aan La pietra del paragone (De toetssteen), een opdracht van de Scala in Milaan. Rossini slaagde met glans. De opera werd met gejuich ontvangen en haalde in het eerste seizoen 53 voorstellingen. Het was het grootste succes dat de Scala ooit had gezien. Hoewel Rossini nog maar twintig jaar oud was, zijn in deze opera buffa dezelfde kwaliteiten te horen als in de De barbier van Sevilla en l’Italiana in Algeri, waarmee hij wereldberoemd zou worden. Ook in La pietra del paragone klinken virtuoze coloraturen en weet Rossini te ontroeren met de mooiste melodieën. Het is daarom verrassend dat de opera niet eerder in Nederland was te zien, vooral ook omdat het thema van alle tijden is: kan de liefde tussen man en vrouw werkelijk oprecht zijn, of spelen andere factoren mee, zoals geld, macht en aanzien? Zelf verklaarde Rossini dat La pietra del paragone zijn beste ‘komische’ opera is. Daarmee bedoelde hij waarschijnlijk: zijn meest levensechte. En wie zijn wij om daaraan te twijfelen?
De plot
Graaf Asdrubale bezit een prachtig landgoed. Hij is een aimabel mens en een goed gastheer, maar voelt zich toch eenzaam. Drie vrouwen hebben een oogje op hem. Hij vraagt zich af van wie hij echte liefde kan verwachten en hoopt dat het diegene is waar ook zijn hart naar uitgaat. Hij stelt hen op verschillende manieren op de proef, wat leidt tot tragikomische situaties. Hij laat bijvoorbeeld het gerucht verspreiden dat hij bankroet is. Vermomd als oosterse schuldeiser die het landgoed komt opeisen peilt hij hoe de drie vrouwen tegen hem aan kijken. Wat hij te horen krijgt is tamelijk teleurstellend. Ook hijzelf wordt beproefd. Donna Clarice stuurt haar zogenaamde tweelingbroer om te laten weten dat zij nooit meer zal terugkomen. Als Clarice merkt dat de graaf ontroostbaar is, weet zij dat zijn gevoelens voor haar oprecht zijn. Eind goed, al goed.
Regisseur Laurence Dale
Laurence Dale begon zijn loopbaan als een succesvolle lyrische tenor. Hij is nu artistiek leider van de opera van Metz en het muziekfestival van Evian. Als operaregisseur heeft hij zijn sporen ruim verdiend met producties over de hele wereld. In Nederland trok hij aandacht met een briljante enscenering van Offenbachs Hoffmanns vertellingen voor de Nederlandse Reisopera. De Nederlandse pers bestempelde die als ‘historisch’, een recensent van het toonaangevende UK Opera Magazine als “de overtuigendste productie ooit”. Begin 2011 regisseerde hij voor de Nationale Reisopera een double bill met Poulencs La voix humaine en Ravels L’heure espagnole.
Dirigent Ivo Meinen
Ivo Meinen is een van de talentvolste jonge dirigenten in Nederland met een grote passie voor Rossini. Hij is assistent van Ed Spanjaard en werkt vaak met hem samen bij het Limburgs Symfonie Orkest. Valery Gergiev selecteerde Meinen uit vele kandidaten voor een masterclass in zijn Rotterdamse festival. |
